Ένα κλειδί για τη βασίλισσα

Το σήριαλ της μεταγραφής του Λούκα Μόντριτς στη Ρεάλ Μαδρίτης μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μετά από δύο μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ της διοίκησης της Ρεάλ και του προέδρου της Τότεναμ, Ντάνιελ Λέβυ, ο Κροάτης μέσος έγινε κάτοικος Μαδρίτης έναντι του ποσού των 42 εκατομμυρίων ευρώ. Μάλιστα, στο χθεσινό επαναληπτικό του Σούπερ Καπ, τρεις μόλις μέρες μετά την ολοκλήρωση της μετακίνησής του στο Μπερναμπέου, ο Μόντριτς έκανε το ντεμπούτο του με τους Μερένχες, αγωνιζόμενος ως αλλαγή για δέκα λεπτά και λίγο έλειψε να χριστεί σκόρερ, αλλά ο Σονγκ απέκρουσε το σουτ του πριν καταλήξει στα δίχτυα.

Συζητήσεις εγείρονται γύρω από τη χρησιμότητα της απόκτησης του Μόντριτς και πιο συγκεκριμένα για το αν ο Κροάτης μπορεί να βρει μόνιμη θέση στην ομάδα του Μουρίνιο. Γιατί, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, δε νοείται να ξοδεύεις ένα υπέρογκο ποσό για να εντάξεις στο ρόστερ σου ένα ρολίστα. Ο 26χρονος, λοιπόν, όχι μόνο χωράει στη βασική ενδεκάδα, αλλά μπορεί να γίνει το κλειδί για δύο πλάνα παιχνιδιού που τυχόν θελήσει να εφαρμόσει ο Πορτογάλος τεχνικός των πρωταθλητών Ισπανίας. Αφενός μπορεί ν' αγωνιστεί στα χαφ ως παρτενέρ του Τσάμπι Αλόνσο, αφετέρου μπορεί να παίξει στην κορυφή του τριγώνου της μεσαίας γραμμής μπροστά από τον Κεντίρα και τον Ισπανό. Με αυτές τις δύο τακτικές θ' ασχοληθούμε αναλυτικά στο σημερινό μας κείμενο.

Πλάνο παιχνιδιού 1 (4-2-3-1)

Ο Ζοσέ Μουρίνιο από όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ρεάλ παραμένει πιστός στο 4-2-3-1. Απέναντι σε αντιπάλους που θέλει να έχει μεγάλη κατοχή μπάλας και να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, μπορεί να χρησιμοποιεί τον Μόντριτς δίπλα στον Τσάμπι Αλόνσο, αντί του Σάμι Κεντίρα, που συνηθίζουμε να βλέπουμε ως παρτενέρ του 31χρονου. Με δύο φύσει δημιουργικούς παίκτες στο κέντρο της πρέπει να περιμένουμε από τη Ρεάλ να μονοπωλήσει την κατοχή μπάλας, να αυξήσει κατά πολύ τα ποσοστά της, αλλά να έχει ταυτόχρονα παραπάνω δημιουργικότητα και να βγάζει περισσότερους συνδυασμούς. Αυτό συμβαίνει για τον εξής απλό λόγο: ο Εζίλ, αγωνιζόμενος μπροστά από τους δύο κεντρικούς μέσους συνηθίζει να πλαγιοκοπεί. Πλαγιοκοπώντας τραβάει αυτόματα μαζί του και τον αμυντικό χαφ που έχει αναλάβει το μαρκάρισμά του. Έτσι δημιουργείται στο κέντρο κενός χώρος, τον οποίο ένας χαφ με ταχύτητα και υψηλή τεχνική κατάρτιση μπορεί με μια καλή κάθετη κίνηση να εκμεταλλευτεί στο έπακρο, δημιουργώντας ευκαιρίες για τον κεντρικό επιθετικό μέσω συνδυασμών που μπορεί να επιτύχει έχοντας ως στήριγμα είτε τον Αλόνσο, είτε κάποιον εξτρέμ. Εν προκειμένω, τον τελευταίο ρόλο θα επωμιστεί ο Ντι Μαρία, που αγωνίζεται με ανάποδο πόδι για να συγκλίνει προς τον άξονα. Εξάλλου, εφόσον ο ένας αντίπαλος χαφ ακολουθεί την κίνηση του Εζίλ, ο έτερος μένει απομονωμένος κι έχει να επιτηρεί το 8άρι (Μόντριτς) και το εκάστοτε στήριγμά του (Αλόνσο και πιο σπάνια Ντι Μαρία).

Κάτι τέτοιο έκανε κι η Γερμανία στο Euro, όταν πάλι ο Εζίλ είχε την εντολή να αποκλίνει για να τραβάζει μαζί του τον αντίπαλο αμυντικό χαφ, κι έτσι έβγαιναν μόνοι τους ο Σβαϊνστάιγκερ με το εκάστοτε στήριγμά του, το οπόιο ήταν εννιά στις δέκα ο Κεντίρα, απέναντι σε έναν μόνο αντίπαλο αμυντικό μέσο. Όποιος παρατηρήσει στο πρώτο γκολ του Γκόμεζ απέναντι στην Ολλανδία στο Euro τις κινήσεις του Εζίλ και του Σβαϊνστάιγκερ πριν φτάσει η μπάλα στον υψηλόσωμο φορ, θα καταλάβει επ' ακριβώς αυτό που περιγράφω.

Το παραπάνω είναι ιδανικό για να εφαρμόζεται με αντιπάλους ομάδες κόντρα στις οποίες ο προπονητής γνωρίζει εκ των προτέρων πως δε θα κάνει υγιεινό περίπατο. Φέτος, για παράδειγμα, με τη Βαλένθια και με τη Χετάφε εκτός έδρας η ομάδα ήταν κομμένη στα δύο. Από τη μία ο Αλόνσο να υποδέχεται την μπάλα από την άμυνα και να προσπαθεί είτε να την σπάσει στα άκρα, στον Ντι Μαρία δεξιά ή στον Εζίλ που έβγαινε αριστερά για να πάει μπάλα, είτε να ψάξει με βαθιά μπαλιά πότε τον Ρονάλντο, πότε τον Μπενζεμά και πότε τον Ιγκουαϊν. Κι αυτό συνέβαινε αφού ο Κεντίρα και ο Λας, που ήταν οι παρτενέρ του με Χετάφε και Βαλένθια αντίστοιχα, υστερούν κατάφωρα δημιουργικά.

Πλάνο παιχνιδιού 2 (4-2-3-1 στα χαρτιά, 4-4-2 στο γήπεδο)

Ο δεύτερος ρόλος που μπορεί να υποστηρίξει ο Μόντριτς είναι αυτός του παίκτη μπροστά από τους δύο κεντρικούς χαφ. Εν τοιαύτη περιπτώση, ο Εζίλ θα αγωνιστεί στο δεξί “φτερό”, θέση που τον χρησιμοποιούσε ο Μουρίνιο όταν ξεκινούσε βασικό τον Κακά για πίσω από τον Μπενζεμά ή τον Ιγκουαϊν. Η στρατηγική αυτή θα κάνει τη μεσαία γραμμή πολύ πιο συμπαγή και λιγότερο ευάλωτη αμυντικά. Ενδείκνυται για αντιπάλους του ίδιου βεληνεκούς, όπως η Μπαρτσελόνα, η οποία στην πλειονότητα των Κλάσικο επικρατεί στο κέντρο κατά κράτος, ή πολλές από τις ομάδες που θα συναντήσει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όλοι θυμόμαστε, άλλωστε, πόσο καλύτερη ήταν η Μπάγερν από τη μέση και μπροστά στον αγώνα του Αλιάνζ Αρίνα πέρυσι, στους “4” της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Πλέον θα υπάρχει ο Αλόνσο που θα λειτουργεί ως “σύρτης” μπροστά από τα δύο στόππερ και παράλληλα θα οπισθοχωρεί για να γίνει αποδέκτης της μπάλας και να δώσει τη σίγουρη πρώτη πάσα. Επιπροσθέτως, δίπλα του θα έχει δύο παίκτες που μπορούν να καλύπτουν πολλά χιλιόμετρα και που ανασταλτικά κυμαίνονται από καλά έως πολύ καλά επίπεδα. Τον Κεντίρα και τον Μόντριτς, που θα κατεβαίνει χαμηλά και θα γίνεται από επιθετικός μέσος τρίτος κεντρικός χαφ.

Ο Εζίλ στο δεξί άκρο θα μπορεί να κλίνει προς το κέντρο, ώστε να βγάζει κάθετες με το αριστερό πόδι. Δεν είναι παίκτης γραμμής, ώστε να περιμένεις να παίρνει πολλές προσπάθειες πάνω στον ασβέστη, οπότε είναι λογικό να παίζει τη θέση σαν ν' αγωνίζεται στον άξονα. Και μπορεί ο Γερμανός να μη δύναται αγωνιζόμενος ως δεκάρι μπει “σφήνα” στον Αλόνσο και τον Κεντίρα, να γίνει τρίτος χαφ και να βοηθήσει ανασταλτικά, κάτι που σε αυτό το σύστημα θα κάνει ο Μόντριτς, ωστόσο δεξιά μπορεί να βοηθάει τον μπακ της πλευράς του, αν όχι με απόλυτη επιτυχία έστω με αξιοπρέπεια.

Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργείται, όταν η ομάδα αμύνεται, μια καλή τετράδα κεντρικών μέσων (Κεντίρα-Αλόνσο-Μόντριτς-Εζίλ από αριστερά προς τα δεξιά) που θα επιτρέπει στη Ρεάλ να έχει κατοχή μπάλας και να μη χάνει το κέντρο απέναντι σε ισάξιους αντιπάλους.

Βέβαια, το πλάτος δεξιά κατά την επίθεση θα πρέπει να το δίνει ο δεξιός μπακ ανεβαίνοντας, αφού, όπως προαναφέραμε, ο Εζίλ συνηθίζει να συγκλίνει. Αναμφίβολα με τον Αρμπελόα στο δεξί άκρο της άμυνας, από τον ασβέστη δεξιά οι κίνδυνοι θα είναι ανύπαρκτοι, αφού ο Ισπανός είναι με την τεχική... τρίτα ξαδέρφια. Αν, όμως, ευοδωθεί το φλερτ μεταξύ της Ρεάλ και της Λιλ για τον Μαθιέ Ντεμπισί, τα δεδομένα αλλάζουν άρδην.

Όλα αυτά ασφαλώς είναι απλά εικασίες. Μένει να δούμε αν ο Μουρίνιο θα δώσει εν τέλει στον Λούκα Μόντριτς τους ρόλους που υπαγορεύει η κοινή λογική ή αν έχει κάτι άλλο στο -αν μη τι άλλο δαιμόνιο- μυαλό του. Από την Κυριακή ακόμα, που οι Μερένχες αντιμετωπίζουν την Γρανάδα κι ο Μόντριτς αναμένεται να ξεκινήσει βασικός, θα είμαστε σε θέση να εξάγουμε τα πρώτα ασφαλή συμπεράσματα.