Τόσο κοντά...

Τέτοιες συγκινήσεις μπορεί να μας προσφέρει μόνο το ποδόσφαιρο και δη το Champions League. Η ξεγραμμένη μετά το 4-0 του "Σαν Σίρο" Άρσεναλ άγγιξε το θαύμα, αλλά δεν μπόρεσε να το πραγματοποιήσει εν τέλει. Το γρήγορο τέρμα του Κοσιελνί σε συνδυασμό με το γκολ του Ροζίσκι και το πέναλτι του Φαν Πέρσι αναζοπύρωσαν τις ελπίδες των Λονδρέζων για πρόκριση στους "8". Ωστόσο, στο δεύτερο ημίχρονο η εμφάνιση δεν ήταν ανάλογη. Από τη στιγμή που ο Φαν Πέρσι έχασε το γκολ στην κενή εστία πλασάροντας πάνω στον Αμπιάτι, η Άρσεναλ γειώθηκε απότομα κι η κούραση άρχισε να φαίνεται έντονα. Η Μίλαν, μάλιστα, θα μπορούσε να είχε σκοράρει δις, μία με τον Ιμπραϊμοβιτς, όταν σούταρε άουτ έξω από την περιοχή κι ενώ ο Σέζνι ήταν εκτός εστίας, κι άλλη μία όταν ο Νοτσερίνο, σε άδειο τέρμα κι αυτός, αντί να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα, την... έδιωξε στο πλάι. Το 3-0 του πρώτου ημιχρόνου παρέμεινε κι η ήττα αποδείχθηκε "γλυκιά" για τους Ροσονέρι, οι οποίοι σφράγισαν το εισιτήριο για τα προημιτελικά.

Οι κανονιέρδες ήταν άριστα στημένοι στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ροζίσκι έπαιζε πίσω από τον Φαν Πέρσι και λειτουργούσε σε μεγάλος βαθμό ως άλλος Φάμπρεγας. Κατέβαινε χαμηλά, έσπαγε την μπάλα σωστά και συνάμα πάταγε και περιοχή. Μέχρι το 65 που έμεινε τελείως από δυνάμεις, τα στάνταρ απόδοσης που είχε πιάσει θύμιζαν τον Ροζίσκι της Ντόρντμουντ. Έξυπνη ήταν κι η πατέντα με τον Τσάμπερλειν να παίζει σαν 8άρι λίγο μπροστά από τον Σόνγκ κι όχι στο πλάι, όπως τον έχουμε συνηθίσει. Ο 18χρονος είναι ο μόνος που μπορεί στο κέντρο να κάνει έστω κι ορισμένες από τις υπερπολύτιμες δουλειές που έκανε πέρυσι στον αγωνιστικό χώρο ο Γουίλσιρ. Μπορεί να πατάει και τις δύο περιοχές και κυρίως έχει τρέξιμο με την μπάλα. Αυτό είναι που λείπει πολύ από τον άξονα της Άρσεναλ. Ο Αρτέτα που συνήθως ξεκινάει στο κέντρο είναι αφενός πολύ καλός playmaker, αφετέρου είναι στατικός παίκτης, κάτι που δεν εξυπηρετεί το γρήγορο ποδόσφαιρο που παίζει η Άρσεναλ. Αναφορικά, τώρα, με το αμυντικό δίδυμο, τόσο ο Κοσιελνί, όσο κι ο Βερμάελεν έδειξαν βγαίνοντας γρήγορα πρώτοι πάνω στην μπάλα ότι ακόμα κι ο υγιής Μερτεσάκερ, περισσεύει.

Η σωστή διάταξη της Άρσεναλ, το πάθος που επέδειξε και η νωχελική αντιμετώπιση του αγώνα στο πρώτο ημίχρονο από τη Μίλαν διαμόρφωσαν το σκορ του πρώτου ημιχρόνου. Οι Ιταλοί είχαν εγκλωβιστεί στο 1/3 του γηπέδου, ενώ και οι δέκα παίκτες της Άρσεναλ βρίσκονταν μπροστά από το κέντρο. Μόνος διακριθείς ο Φαν Μπόμελ που προσπαθούσε να μαζέψει τ' ασυμμάζευτα στο κέντρο όντας, βέβαια, απελπιστικά μόνος. Η αδυναμία που έχει η Μίλαν στο αριστερό άκρο της άμυνας ήταν εμφανής γι' άλλη μια φορά, με τον Μεσμπά να εμφανίζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων, κάνοντας και πέναλτι  Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως ο κατήφορος της Μίλαν στο πρώτο ημίχρονο συμπαρέσυρε και το κεντρικό δίδυμο της άμυνας, τον Μεξές και τον Τιάγκο Σίλβα, το οποίο επιδόθηκε σε ουκ ολίγες λανθασμένες αποκρούσεις, μία εξ αυτών οδήγησε στο δεύτερο γκολ της αναμέτρησης, εκείνο το Ροζίτσκι στο 26ο λεπτό.

Η αλλαγή του Αλλέγκρι στο ημίχρονο ήταν πολύ σωστή και σωτήρια για τη διατήρηση του σκορ. Ο Ελ Σαραουί έδωσε τη θέση του στον Ακουιλάνι κι έτσι η Μίλαν κέρδισε ένα παραπάνω παίκτη στον άξονα. Ο Φαν Μπόμεν, που ήταν ο "σύρτης" μπροστά από τα στόππερ, είχε πλέον μπροστά του τον Νοτσερίνο, τον Ακουιλάνι και τον Εμμάνουελσον που γυρνούσε και γινόταν τέταρτος χαφ. Ο Ροζίτσκι κι ο Τσάμπερλέιν είχαν κουραστεί από την υπερπροσπάθεια και τα έβρισκαν πολύ σκούρα απέναντι σε τέσσερις. Δε θα ήταν λάθος να πούμε ότι σε μεγάλο βαθμό η ομάδα του Βόρειου Λονδίνου προδόθηκε από τα άκρα της. Ο Γουόλκοτ κι ο Ζερβίνιο δεν έπαιρναν πρωτοβουλίες και κάθε φορά που έπαιρναν, ήταν κι οι δύο είτε φλύαροι είτε ανούσιοι. Αυτό μαζί με τις μηδενικές λύσεις επιθετικά που έδωσαν οι Σανιά και Κίραν Γκιμπς έφερε σαν αποτέλεσμα την ανύπαρκτη ανάπτυξη από τα άκρα. Το παιχνίδι είχε γίνει προβλέψιμο στο δεύτερο ημίχρονο για τους Ιταλούς και φορτώνοντας τον άξονα, ουσιαστικά παρέλυσαν την ομάδα του Βενγκέρ. Οι απειλές από το πλάι, εξάλλου, δεν ήρθαν ποτέ, ώστε να χρειαστεί η Μίλαν να μειώσει την πυκνότητά της στο κέντρο, προκειμένου να δοθούν αμυντικές βοήθειες στα άκρα.

Στον άλλο αγώνα της βραδιάς, η Μπενφίκα επικράτησε με 2-0 της Ζενίτ και πέρασε στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Η Ζενίτ πλήρωσε την μακροχρόνια αγωνιστική αποχή, αλλά και τον βραχύσωμο τερματοφύλακα της Γιούρι Ζεβνόφ, που "έπνιξε" δυο γκολ στην αναμέτρηση της Ρωσίας κι έδωσε το πλεονέκτημα στους Πορτογάλους. Σήμερα αναμένουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τον επαναληπτικό του ΑΠΟΕΛ με τη Λυών. Το ΑΠΟΕΛ είναι ιδανικό στο να κλείνεται στα καρέ του και να χτυπάει στην αντεπίθεση βασισμένο στη γρήγορη front line του. Σήμερα, όμως, χρειάζεται γκολ οπωσδήποτε και μένει να δούμε πως συμπεριφέρεται όταν βγαίνει μπροστά και κυνηγάει το σκορ. Εκτός κι αν παίξει κλειστά και πάλι με το σκεπτικό ότι η Λυών θα κυνηγήσει το γκολ για να κλειδώσει την πρόκριση, οπότε ίσως πάλι καταφέρει να βρει χώρους στην κόντρα. Τις απαντήσεις θα τις έχουμε σε μερικές ώρες.