Ημέρα Champions League η χθεσινή κι έμελλε να δούμε την πρώτη μεγάλη έκπληξη της φάσης των "16". Η Βασιλεία επικράτησε της Μπάγερν Μονάχου με 1-0 στο "Σαίντ Τζέικομπ Παρκ" κι απέδειξε πως η πρόκρισή της στη φάση των ομίλων έναντι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ διόλου τυχαία δεν ήταν και πως αναμένεται ν' αποτελέσει ένα σκληρό καρύδι για τους Βαυαρούς στον επαναληπτικό του "Allianz Arena". Στον άλλο αγώνα της βραδιάς, η Μαρσέιγ επικράτησε με 1-0 της Ίντερ στη Γαλλία, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τη χείριστη αγωνιστική κατάσταση των Ιταλών.
Ξεκινώντας, λοιπόν, με τον αγώνα της Ελβετίας, το πρώτο πράγμα που σημειώνουμε είναι η πολύ σωστή αντιμετώπιση του αγώνα από τον Χέιγκο Φόγκελ. Αν εξαιρέσει κανείς το πρώτο τέταρτο που η Μπάγερν μπήκε πολύ δυνατά στον αγώνα κι έβγαλε δύο επιθέσεις, τις οποίες θα είχε κάνει γκολ ο Ριμπερί, αν δεν έβρισκε μπροστά του έναν εξαιρετικό Σόμμερ, καθ' όλη την υπόλοιπη διάρκεια του αγώνα η Βασιλεία έπαιξε έξυπνα και συνετά. Βρήκε χώρους στο πρώτο ημίχρονο, ειδικά από αριστερά, όπου ο Ραφίνια έπαιζε πολύ ψηλά τη θέση δίχως να υπάρχουν οι κατάλληλες αλληλοκαλύψεις, πίεσε κι έβλεπε κανείς πως οποιαδήποτε στιγμή τροφοδοτηθούν σωστά ο Φράι κι ο Στρέλερ, που παραμόνευαν στα καρέ του Νόιερ, θ' άνοιγαν το σκορ. Τα δύο δοκάρια από τον Ντράγκοβιτς και τον Φράι αντικατοπτρίζουν πλήρως την εικόνα του αγώνα μέχρι το 35.
Από κει και πέρα η Βασιλεία κάθισε κι η Μπάγερν άρχισε ν' ανακτά τον έλεγχο του αγώνα, χωρίς, ωστόσο, να δημιουργήσει κλασικές ευκαιρίες, πέρα από το τετ-α-τετ του Γκόμεζ. Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε στο 86, όταν οι δύο αλλαγές του Φόγκελ, Ζακ Ζουά και Βαλεντίν Στόκερ πραγματοποίησαν μια άψογη συνεργασία. Πιο συγκεκριμένα, ο Ζουά έκανε μια διαγώνια πάσα από το ύψος του ημικυκλίου της περιοχής στην πλάτη της άμυνας της Μπάγερν, η οποία έπαιζε λανθασμένα το τεχνητό οφσάιντ, μιας κι ο Ανατόλι Τίμοτσουκ ξεχάστηκε και κράτησε on-side τον Στόκερ, ο οποίος με εξαιρετικό πλασέ κάτω από τα πόδια του Νόιερ έγραψε το 1-0 για τους Ελβετούς.
Η ομάδα του Μονάχου φανερώνει ξεκάθαρα δυο αδυναμίες. Καταρχάς, χωρίς τον Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ στη σύνθεση της είναι άλλη ομάδα. Χάνει πάρα πολύ σε δημιουργία, της λείπουν τα τρεξίματα με την μπάλα στο χώρο του κέντρου, αλλά κι οι κάθετες πάσες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα απέναντι σε υποδεέστερες ομάδες που κλείνονται στα καρέ τους και παίζουν διπλή ζώνη άμυνας, να έχει την κυριαρχία του αγώνα, να έχει κατοχή, να πιέζει, αλλά να μην μπορεί να πατήσει την αντίπαλη περιοχή. Με τον Τίμοστσουκ και τον Αλάμπα στα χαφ η ομάδα στηρίζεται αποκλειστικά στη δημιουργία από τα άκρα, δηλαδή στις συνεργασίες μεταξύ Ραφίνια και Ρόμπεν ή Λαμ και Ριμπερί, ή σε κάποιο κλέψιμο ψηλά που θα φέρει η πίεση του Ουκρανού και του Αυστριακού. Παιχνίδι που διαβάζεται εύκολα από τον αντίπαλο, ο οποίος αν κρατήσει χαμηλά τις γραμμές του και δώσει χώρο στους Βαυαρούς, μπορεί να τους κάνει ζημιά.
Το δεύτερο πρόβλημα εστιάζεται στην προβληματική λειτουργία του κέντρου της άμυνας, ένα πρόβλημα χρόνιο για την Μπάγερν. Ο Μπαντστούμπερ είναι πολύ λίγος για τόσο υψηλό επίπεδο. Δεν μπορεί ούτε να πάρει σωστές τοποθετήσεις ούτε να βγει πρώτος στην μπάλα. Ο Μπόατενγκ χρειάζεται δίπλα του έναν αξιόπιστο στόππερ, για ν' αποκτήσει σταθερότητα το κέντρο της άμυνας. Αυτός είναι, άλλωστε, κι ο κύριος λόγος που η πρόκριση της Μπάγερν είναι δύσκολη υπόθεση. Εύκολα ή δύσκολα θα βρει γκολ στον επαναληπτικό της Γερμανίας. Όμως, χθες είδαμε πως η Βασιλεία μπορεί κι αυτή να βγει μπροστά και να εκμεταλλευτεί τις αμυντικές αδυναμίες του αντιπάλου της. Και σε περίπτωση που σημειώσει ένα τέρμα μες στη Γερμανία, το να δεχτεί από την Μπάγερν τρία φαντάζει απίθανο.
Όσον αφορά την έτερη αναμέτρηση της χθεσινής βραδιάς στο "Βελοντρόμ", δε θα σταθώ σε πολλά πράγματα. Η Ίντερ επί Μουρίνιο είχε αποκτήσει ορθολογικό πλάνο που της επέτρεπε να κρατάει σχετικά εύκολα το μηδέν πίσω και να βρίσκει χώρους για να κυνηγήσει το γκολ. Εφόσον μετά τη φυγή του Πορτογάλου, πήρε τον Μπενίτεθ που έχει παρόμοια τακτική φιλοσοφία, ώστε να συνεχίσει στο μέτρο του δυνατού το έργο του Μουρίνιο, και τον απέλυσε στο τρίμηνο για να τον αντικαταστήσει με τον Λεονάρντο, τον Γκασπερίνι και τον Ρανιέρι, είναι άξια της μοίρας της. Προσωπικά, δεν πιστεύω πως μπορεί να προκριθεί στη ρεβάνς του "Μεάτσα". Βέβαια, ούτε η Μαρσέιγ είναι καμιά σπουδαία ομάδα για ν' αξίζει να βρίσκεται στους "8", αλλά είναι σίγουρα πιο συμπαγής από τους Νερατζούρι.
Σήμερα αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τους δεκαπέντε επαναληπτικούς του Europa League, με την προσοχή μας να στρέφεται κυρίως στον επαναληπτικό του ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Ένας ΠΑΟΚ που, όπως όλα δείχνουν, θα πορευτεί με γνώμονα το "Φρίουλι". Βάρος στην αμυντική λειτουργία με αλληλοκαλύψεις και χαμηλά τις γραμμές και προσπάθεια για χτύπημα είτε στην κόντρα, βασιζόμενος στην ταχύτητα των ακραίων επιθετικών και του Αθανασιάδη, είτε με κάποιο στημένο του Γκαρσία. Το παράδοξο της σημερινής μέρας είναι πως και στους δεκαπέντε αγώνες του Europa League, τα φαβορί είναι οι γηπεδούχοι. Άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό (Μπιλμπάο, Μάντσεστερ Γ.), άλλοι σε μικρότερο (ΠΑΟΚ, Κλαμπ Μπριζ). Μένει, λοιπόν, να δούμε αν θα επικρατήσουν εν τέλει ή αν η βραδιά μας επιφυλάσσει εκπλήξεις.
Υ.Γ. Εγκαινιάζουμε σήμερα τη στήλη "Επικαιρότητα" μέσω της οποίας θα τα λέμε καθημερινά για τα τεκταινόμενα στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου