Βορειοιρλανδός με ολυμπιακή ψυχή

Ο Ρόι Κάρολ υπήρξε δίχως αμφιβολία το πρόσωπο της βραδιάς στη χθεσινή αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τη Ρουμπίν Καζάν στο "Γ. Καραϊσκάκης". Ο Βορειοϊρλανδός αγωνίστηκε για περίπου μισή ώρα με τράβηγμα στον οπίσθιο μηριαίο, παραδίδοντας μαθήματα θέλησης, ψυχικού σθένους κι επαγγελματισμού. Δύσκολα συναντάς τέτοιους ποδοσφαιριστές στις μέρες. Αθλητές, δηλαδή, που να έχουν αγωνιστεί σε ομάδες του βεληνεκούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και ν' αντιμετωπίζουν με την ίδια σοβαρότητα και τον ίδιο ζήλο τη δουλειά τους ακόμα και σε υποδεέστερες ομάδες, στις οποίες έρχονται για να κλείσουν την καριέρα τους. Τους αξίζουν όλα τα συγχαρητήρια. Κι ας μην ξεχνάμε πως ο 34χρονος μπορεί και πρέπει ν' αποτελέσει "σχολείο" για τον Μπάλαζ Μέγερι, τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο, όσο και στον τομέα της συμπεριφοράς. 

Από κει και πέρα, ο Βαλβέρδε έστησε την ομάδα του έτσι ώστε να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, να ελέγξει το ρυθμό του αγώνα και να κυνηγήσει το γρήγορο γκολ. Με τον Ιμπαγάσα στο κέντρο αντί του Μακούν, για να προσδώσει περισσότερη ποιότητα και δημιουργία παρά "σκληράδα" στο κέντρο του και τις γραμμές ψηλά, προκειμένου να κλείσει τους Ρώσους στα καρέ τους. Αυτό έφερε το πολυπόθητο γρήγορο γκολ, που μπορεί να μπήκε τυχαία, αλλά οι Πειραιώτες το άξιζαν, όμως έδειξε παράλληλα πως με μια καλή πρώτη πάσα και γρήγορη front line η άμυνα μπορεί να εκτεθεί. Ο Βαλντέζ κι ο Μάρτινς βγήκαν από μία φορά ο καθένας τετ-α-τετ, αλλά τον κίνδυνο αποσόβησε ο Κάρολ κι ο Αβραάμ αντίστοιχα. Αυτό ίσως να πρέπει να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στου Ρέντη εν όψει ΟΑΚΑ, αφού η τριάδα Κουίνσυ-Ζεκά-Λέτο σε τέτοιες αντεπιθέσεις είναι κίνδυνος-θάνατος. Το έδειξε και στον πρώτο αγώνα του "Καραϊσκάκης", άλλωστε.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός υπέστη καθίζηση, γεγονός που οφείλεται πρωτίστως στην κόπωση του Άριελ Ιμπαγάσα και δευτερευόντως στη Ρουμπίν που ανέβασε στροφές. Ο Κάνιο είναι ασυζητητί ο πολυτιμότερος παίκτης του Ολυμπιακού. Κακά τα ψέματα, όμως. Σε υψηλό ρυθμό μπορεί να αγωνιστεί πλέον το πολύ εξήντα λεπτά. Έπειτα, καταρρέει. Αυτό συνεπάγεται με την απώλεια του ελέγχου του αγώνα από τους ερυθρόλευκους και την ελευθέρωση περισσότερων χώρων για τον αντίπαλο. Γίνεται εύκολα αντιληπτό, λοιπόν, πως αν ένας κατώτερος αντίπαλος δεν υποκύψει στο ασφυκτικό πρέσινγκ του Ολυμπιακού στο δεύτερο ημίχρονο, η ζωή της ομάδας του Βαλβέρδε γίνεται δύσκολη. Ειδικά αν είναι κλεισμένος στα καρέ του. Τότε υποχρεώνει τον Ολυμπιακό να στηριχτεί στα γεμίσματα προς το κεφάλι του Τζεμπούρ και τις στημένες φάσεις. Δε συνέβη χθες αυτό, μιας Ρουμπίν κυνήγαγε το σκορ και βγήκε μπροστά, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να βρει κατά καιρούς κλεψίματα ψηλά κι ανοιχτούς διαδρόμους στην αντεπίθεση, όμως στους εννιά εναπομείναντες αγώνες της Super League, ιδίως στους πέντε εκτός έδρας (Ηράκλειο, ΟΑΚΑ, Αγρίνιο, Γιάννενα, Περιστέρι), οι ερυθρόλευκοι θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί.

Χθες, βέβαια, είχαμε και τον αγώνα του ΠΑΟΚ με την Ουντινέζε στην Τούμπα. Ο αγώνας αυτός δεν επιδέχεται ιδιαίτερου σχολιασμού, αφού στο δεκάλεπτο από το έκτο μέχρι το δέκατο έκτο λεπτό, η κεφαλιά του Ντανίλο έπειτα από κόρνερ του Πασκουάλε, φάση στην οποία λανθασμένα ο Κρέσιτς δεν έβαλε παίκτη στο δεύτερο δοκάρι, και η "οβίδα" του Φλόρο Φλόρες, έριξαν στο καναβάτσο τους Θεσσαλονικείς. Ήρθε και το πέναλτι του Σνάουντσνερ στον Φλόρο Φλόρες, φάση στην οποία ο Χάγκεν πρέπει να μπερδεύτηκε κι αντί να σφυρίξει επιθετικό φάουλ, σφύριξε ανατροπή του Ιταλού επιθετικού, το οποίο μετέτρεψε σε γκολ ο 28χρονος επιθετικός, και έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στον ήδη βαριά λαβωμένο ΠΑΟΚ. Σχετικά με αυτό που αναφέραμε στο χθεσινό κείμενο σχετικά με τις δεκαπέντε αναμετρήσεις, φαβορί στις οποίες ήταν οι γηπεδούχοι, τελικά είχαμε εκπλήξεις και μόλις σε οκτώ αγώνες επικράτησε ο γηπεδούχος. Άλλες εκπλήξεις έκαναν περισσότερη αίσθηση, όπως φερειπείν η νίκη του Άγιαξ στο Μάντσεστερ, άλλες, όπως το διπλό της Αλκμαάρ στην Άντερλεχτ, έκαναν λιγότερη.