Ο άθλος της Μιραντές

 Ένα από τα στοιχεία που κάνουν το ποδόσφαιρο το ομορφότερο άθλημα του πλανήτη, είναι το πόσο απρόβλεπτο είναι. Στα εννενήντα λεπτά μιας αναμέτρησης, όσο ισχυρότερος κι αν φαντάζει ο ένας εκ των δύο μονομάχων, μπορούν να συμβούν τα πάντα. Στο μπάσκετ, φερειπείν, στο ενενήντα-εννιά τοις εκατό των περιπτώσεων θα κερδίσει ο καλύτερος, γι' αυτό και φαινόμενα επικράτησης μικρότερων ομάδων έναντι των δυνατότερων είναι απειροελάχιστα. Αντιθέτως, οι... Δαυίδ που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς στο ποδοσφαιρικό στερέωμα είναι ουκ ολίγοι.Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ποδοσφαιρικού άθλου δεν είναι άλλο από την πρόκριση της Μιραντές, ομάδας τρίτης κατηγορίας της Ισπανίας, στα ημιτελικά του Copa Del Rey, αφού πρώτα απέκλεισε τη Σαραγόσα, τη Ρασίνγκ Σανταντέρ και την Εσπανιόλ, όλες τους ομάδες της Primera Division.

Η Μιραντές είναι ένας σύλλογος που εντοπίζεται γεωγραφικά στην αυτόνομη ισπανική κοινότητα Καστίλλη-Λεόν. Η Καστίλλη-Λεόν βρίσκεται στη βορειοδυτική Ισπανία και χωρίζεται σε εννιά περιφέρειες. Την Μπούργκος, όπου ιδρύθηκε η Μιραντές, τη Σαλαμάνκα, τη Βαγιαδολίδ, την Παλένθια, τη Σεγκόβια, τη Θαμόρα, τη Σορία, τη Λεόν και την Άβιλα. Από τις 3 Μαρτίου του 1983 έχει κερδίσει την αυτονομία της. Διαθέτει δική της σημαία (φώτο), δικό της σύνταγμα και δική της κυβέρνηση. Αν και το σύνταγμα της αυτονομίας της Καστίλλης και Λεόν δεν καθορίζει ποια πόλη είναι η πρωτεύουσα της κοινότητας, η Βαγιαδολίδ έχει αυτό το ρόλο εμπράκτως, καθώς είναι η έδρα της τοπικής κυβέρνησης, των δικαστηρίων και αρκετών άλλων σημαντικών θεσμικών οργάνων της τοπικής βουλής και κυβέρνησης. Όσον αφορά την τοπική κυβέρνηση, τώρα, υπάρχει ο πρόεδρος, ο 56χρονος Χουαν Βιθέντε Ερέρα Κάμπο τη δεδομένη χρονική στιγμή, κι από κει και πέρα υπάρχουν δώδεκα τμήματα, τα οποία διακρίνονται σε δύο αντιπροεδρείες και δέκα υπουργεία. Σχετικά με τον πληθυσμό, η Καστίλλη-Λεόν είναι έκτη σε πληθυσμό στην Ισπανία, με 2μιση εκατομμύρια κατοίκους (η περιφέρεια Μπούργκος έχει 350.000), ενώ όσον αφορά την έκταση, είναι η μεγαλύτερη στη χώρα της, καθώς απλώνεται σε περίπου 95 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, καλύπτοντας το 18,6% ολόκληρης της Ισπανίας.

Κι αφού αναλύσαμε σε αδρές γραμμές το γεωγραφικό και πολιτικό πλαίσιο της κοινότητας στην οποία βρίσκεται η περιφέρεια Μπούργκος, που εδρεύει η Μιραντές, ας περάσουμε στα της ομάδας. Ιδρύθηκε το 1927 ως Ντεπορτίβο Μιραντές, με πρώτο πρόεδρο τον Αρτούρο Γκαρθία ντελ Ρίο. Πρώιμες μορφές της ομάδας ήταν η Ελ Ντεπορτίβο Μιραντές (1917), η Σπόρτινγκ Κλαμπ Μιραντές (1919), η Ντεπορτίβο Σπόρτινγκ Κλαμπ (1919) κι η Μιράντα Ούνιον Κλαμπ (1922). Αγωνίζεται από το 1950 στο γήπεδο "Αντουβά", χωρητικότητας έξι χιλιάδων θέσεων. Η κατηγορία που έχει περάσει τις περισσότερες χρονιές της είναι η τέταρτη εθνική της Ισπανίας, μιας κι έχει αγωνιστεί εκεί για πάνω από εξήντα χρονιές. Μέχρι σήμερα έχει καταφέρει ν' αγωνιστεί στην τρίτη εθνική της Ισπανίας δεκατρείς φορές, ενώ για μόλις εφτά αγωνιστικές περιόδους αγωνιζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της χώρας, τελευταία εκ των οποίων ήταν η περίοδος 1996-1997. Στο Copa Del Rey, που μεσουρανεί φέτος, έχει αγωνιστεί άλλες τέσσερις φορές. Τις αγωνιστικές περιόδους 2003-2004 και 2004-2005, όταν κι αποκλείστηκε στη φάση των "32" και των "16" αντίστοιχα, και τις περιόδους 2007-2008 και 2008-2009, όπου αποκλείστηκε μόλις από τον πρώτο γύρο.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, το πρώτο πράγμα που σου κάνει εντύπωη στη Μιραντές είναι ο υψηλός μέσος όρος ηλικίας. Αν ρίξει κάποιος μια προσεκτική ματιά στους ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής της Μιραντές, θα παρατηρήσει πως οι μόνοι ποδοσφαιριστές κάτω των 28 χρονών είναι ο 26χρονος γκολκίπερ Ναουζέτ Πέρεθ κι ο 23χρονος αμυντικός Μιγκέλ Ιρίμπας. Γίνεται εύκολα αντιληπτό, λοιπόν, πως ο κινητήρας στη μηχανή της Μιραντές είναι η εμπειρία κι η ικανότητα τριών ποδοσφαιριστών στην ενδεκάδα της. Κακά τα ψέματα. Μπορεί οι μεγάλοι σε ηλικία ποδοσφαιριστές να μην είναι οι κατάλληλοι για μαραθώνιο, όπως είναι το πρωτάθλημα, αλλά σε νοκ-άουτ αναμετρήσεις η ποιότητα που προσδίδουν είναι αδιαφιλονίκητη, αν βέβαια έχουν στην καριέρα τους και κάποιες άλφα περγαμηνές, όπως συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στυλοβάτης και παράλληλα οργανωτής της άμυνας, λοιπόν, είναι ο 33χρονος Σέζαρ Κανέδα, ο οποίος έχει στην καριέρα του γεμάτες χρονιές στην πρώτη κατηγορία της Ισπανίας, αγωνιζόμενος κατά χρονολογική σειρα με τις φανέλες των Αθλέτικ Μπιλμπάο, Σεβίλλης, Ρασίνγκ Σανταντέρ και Κάντιθ. Στο χώρο του κέντρου δεσπόζει ο υψηλόσωμος μέσος Νάτσο Γκάρρο, που έφτασε στο απόγειο της καριέρας του πριν μια πενατετία, όταν σε ηλικία 25 ετών πήρε μετεγγραφή στην Αλαβές κι αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Primera Division. Μπορεί ο Γκάρρο κι ο Κανέδα να μην έχουν σηκώσει τρόπαια, αλλά οι παραστάσεις και μόνο που έχουν αποκομίσει αγωνιζόμενοι στην πρώτη κατηγορία, φτάνει για να κάνει τη διαφορά σε χαμηλότερο επίπεδο. Βέβαια, τίποτα δε θα ήταν ίδιο, αν στη γραμμή κρούσης της Μιραντές δεν υπήρχε ο αστέρας του συλλόγου, ο βραχύσωμος επιθετικός Πάμπλο Ινφάντε.

Ο Ινφάντε, που τον βλέπουμε στη φωτογραφία στην αγκαλία των οπαδών της Μιραντές μετά τη χθεσινή αναμέτρηση με την Εσπανιόλ, έχει ύψος 1.68 κι είναι γεννημένος το 1980. Αγωνίζεται κυρίως στο αριστερό άκρο της επίθεσης, αλλά και στην κορυφή, όποτε το σύστημα το απαιτεί. Το ποδόσφαιρο αποτελούσε πάντα ένα πάρεργο στη ζωή του. Με πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων από το πανεπιστήμιο του Μπούργκος, επωμίστηκε από μικρή σχετικά ηλικία μεγάλες ευθύνες επαγγελματικά, αφού είναι ο διευθυντής μια αλυσίδας τραπεζών. Αυτό τον ανάγκασε να απορρίπτει προτάσεις από συλλόγους μεγαλύτερων κατηγοριών και ν' αγωνίζεται μόνο σε ομάδες στην περιφέρεια του Μπούργκος, για να μπορεί να βρίσκεται κοντά στο χώρο εργασίας του. Συγκεκριμένα, ξεκίνησε την καριέρα του ως επαγγελματίας το 1999 από τη Ρασίνγκ Λερμενό και πέρασε από τη Ρίο Βένα και την Αραντίνα. Από το 2005 αγωνίζεται στη Μιραντές κι έχει γίνει ο τοπικός ήρωας, σκοράροντας 110 τέρματα σε 237 συμμετοχές.

Ωστόσο, χρήζει ιδιαίτερης μνείας η συνεισφορά και των Αρρόγιο, Αγκουστίν στην επίθεση της Μιραντές. Εξάλλου, καθ' όλη τη διάρκεια του Κυπέλλου, ο Ινφάντε δεν ήταν μόνος του, αλλά αγωνιζόμενος μαζί με τον Αρρόγιο και τον Αγκουστίν στην κορυφή της επίθεσης, έχουν καταφέρει να εξοντώσουν τρεις ομάδες της Primera Division στη σειρά κι άλλες τρεις ομάδες τρίτης κατηγορίας σε ισάριθμες φάσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τα επτά τέρματα που σημείωσε η Μιραντές στους τρεις πρώτους γύρους απέναντι σε Αμορεμπιέτα (0-1), Λινένσε (3-1), Λογρονές (3-1), τα τέσσερα τα έχει σημειώσει η εν λόγω τριάδα. Εν συνεχεία, στον πρώτο αγώνα για τη φάση των "32" απέναντι στη Βιγιαρεάλ στο "Αντουβά", ο Αρρόγιο άνοιξε στο σκορ στο 26ο λεπτό, για να ισοφαρίσει πέντε λεπτά πριν τη λήξη ο Βαλέρο για λογαριασμό του κίτρινου υποβρύχιου και να στείλει τις δύο ομάδες να λύσουν τις διαφορές τους στον επαναληπτικό του "Ελ Μαδριγάλ". Εκεί ήταν η σειρά του Ινφάντε να πάρει τ' όπλο του και με δύο τέρματα στο 60 και στο 87, να στείλει τη Μιραντές στους "16", όπου θ' αντιμετώπιζε τη Ρασίνγκ Σανταντέρ. Στον πρώτο αγώνα στο "Αντουβά" η Μιραντές επικράτησε με 2-0, με τον Ινφάντε να σημειώνει το ένα απ' τα δύο τέρματα, ενώ στη ρεβανς στο "Ελ Σαρντινέρο" ο Ινφάντε ισοφάρισε για την ομάδα του σε 1-1 με εκτέλεση πέναλτι στο 72ο λεπτό. Τέλος, στα προημιτελικά οι Αρρόγιο κι Ινφαντέ με τέρματα στο 28 και 78 αντίστοιχα έκαναν το 0-2 μέσα στη Βαρκελώνη απέναντι στην Εσπανιόλ. Η Εσπανιόλ με τρία τέρματα σε πέντε λεπτά ανέτρεψε το σκορ, αλλά στο "Αντουβά" ο Ινφάντε ήταν και πάλι εκεί για να ισοφαρίσει σε 1-1 στο 57, αφού το σκορ είχε ανοίξει δέκα λεπτά νωρίτερα για λογαριασμό τον Καταλανών ο Ρούι Φόντε. Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε ο Κανέδα με κεφαλιά, μετά από εκτέλεση φάουλ του Ινφάντε, που προτίμησε αυτή τη φορά να φτιάξει ένα γκολ κι όχι να σκοράρει ο ίδιος.

Η Μιραντές στα ημιτελικά της διοργάνωσης θ' αντιμετωπίσει κατά πάσα πιθανότητα την Αθλέτικ Μπιλμπάο, η οπόια επικράτησε έναντι της Μαγιόρκα στην πρώτη αναμέτρηση. Το άλλο ζευγάρι θα είναι, όπως όλα δείχνουν, η Μπαρτσελόνα με την Βαλένθια, καθώς αμφότερες επικράτησαν των Ρεάλ και Λεβάντε αντίστοιχα, με σκορ πρόκρισης. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο άθλος της Μιραντές θα συνεχιστεί και στα ημιτελικά. Όλοι το εύχονται. Το μόνο σίγουρο είναι πως ζώντας σε μια χώρα που ο τομέας του ποδοσφαίρου είναι κάτι παραπάνω από εκμαυλισμένος ηθικά κι η πλειονότητα των φιλάθλων έχει απομακρυνθεί από τα γήπεδα, περιπτώσεις σαν τη Μιραντές λειτουργούν σαν υπενθύμιση της σπάνιας ομορφιάς του αθλήματος. Μια υπενθύμιση που θέλει να μας δείξει ότι το ποδόσφαιρο που παίζεται σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης, είναι ακόμα σε θέση να μας κάνει να έχουμε το άθλημα στην κορυφή της ιεραρχίας των σημαντικότερων δευτερευόντων πραγμάτων.