Βραζιλιάνικο κλειδί

Η Τσέλσι του Άντρε Βίλας Μπόας έχει αμφισβητηθεί όσο λίγες ομάδες τη φετινή σεζόν. Όχι άδικα, θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος. Βρίσκεται 11 βαθμούς πίσω από την κορυφή του πρωταθλήματος, μετρώντας 12 νίκες, 4 ισοπαλίες και 5 ήττες, έχοντας δεχτεί 25 γκολ σε 20 αγώνες. Το γεγονός, βέβαια, πως ο 33χρονος τεχνικός προσπαθεί να εφαρμόσει έναν νέο και πιο μοντέρνο τρόπο παιχνιδιού, αποτελεί ένα ισχυρό άλλοθι για την μέχρι τώρα πορεία της ομάδας. Ένας τρόπος παιχνιδιού που δείχνει παιχνίδι με το παιχνίδι να αφοιμοιώνεται όλο και περισσότερο από τους Λονδρέζους, οι οποίοι μετρούν τρεις συνεχόμενες νίκες (Γουλβς, Πόρτσμουθ, Σάντερλαντ), αποδίδοντας κατά διαστήματα καλύτερο ποδόσφαιρο απ' αυτό που μας είχαν συνηθίσει κατά το πρώτο ήμισυ της αγωνιστικής περιόδου. Αξίζει, βέβαια, να ασχοληθούμε με μια καινοτομία που εισήγαγε στην ενδεκάδα της Τσέλσι ο Μπόας, η οποία, αν και φάνηκε να μπαίνει στο παιχνίδι της αναγκαστικά, εξαιτίας ενός τραυματισμού, εντούτοις αποδίδει περίφημα μέχρι τώρα.

Καταρχάς, ο Πορτογάλος τεχνικός από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στο Στάμφορντ Μπριτζ έχει επιλέξει να παίζει ένα 4-3-3, με επιθετική τριπλέτα τους Χουάν Μάτα, Φερνάντο Τόρρες και την έκπληξη της φετινής Πρέμιερ Λιγκ, Ντάνιελ Στάριτζ. Και λέω έκπληξη, γιατί ο 23χρονος δεξιός εξτρέμ έχει σημειώσει ήδη εννιά γκολ στο πρωτάθλημα, καταρίπτονας κάθε προσωπικό του ρεκόρ. Ωστόσο, ένας μικροτραυματισμός του Άγγλου εξτρέμ τον ανάγκασε να μην είναι παρών στις αναμετρήσεις με Γουλβς και Πόρτσμουθ για το πρωτάθλημα και το FA Cup αντίστοιχα. Ελλείψει άλλου καθαρόαιμου ακραίου επιθετικού, λοιπόν, ο Άντρε Βίλας Μπόας έπρεπε για τον αγώνα στο "Molineaux" να βγάλει άσο από το μανίκι. Έτσι, επέλεξε να προωθήσει στη γραμμή κρούσης τον Ραμίρεζ και να "σπάσει" ουσιαστικά την τριάδα Οριόλ-Μεϊρέλες-Ραμίρεζ που είχε καθιερωθεί τελευταία στη μεσαία γραμμή. Ο Λαμπάρντ βρήκε και πάλι θέση στη βασική ενδεκάδα, μιας κι ο Ραμίρεζ αγωνιζόταν πλεον ως εξτρέμ, κι οι Λονδρέζοι επικράτησαν με 1-2 με τον Βραζιλιάνο να σημειώνει το γκολ της ισοφάρισης και να συγκεντρώνει την δεύτερη υψηλότερη βαθμολογία από τους Άγγλους φιλάθλους στο επίσημο σάιτ της Premier League (7.22). Στον αγώνα με την Πόρτσμουθ αρχικά ο Βίλας Μπόας είπε να μην ακολουθήσει την ίδια στρατηγική, χρησιμοποιώντας τον Μαλουντά στο δεξί άκρο της επίθεσης. Η ομάδα σημείωσε ένα γκολ, αλλά η παρουσία της ήταν από μέτρια έως κακή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η μόλις μία επέμβαση που χρειάστηκε να κάνει στο πρώτο ημίχρονο ο Χέντερσον, ο γκολκίπερ των "Πομπέι". Όλα αυτά μέχρι ένα τέταρτο πριν τη λήξη, όταν τη θέση του Μαλουντά πήρε ο Οριόλ και στο δεξί άκρο της επίθεσης πέρασε ο Ραμίρεζ. Αίφνης η... πύλη άνοιξε κι η Τσέλσι πέτυχε 3 γκολ στα δέκα τελευταία λεπτά, δύο εκ των οποίων σημείωσε ο Βραζιλιάνος. Στον αγώνα του Σαββάτου εναντίον της Σάντερλαντ ο Πορτογάλος επέλεξε να εφαρμόσει τη συνταγή της επιτυχίας και να πάει εξ' αρχής με τον Ραμίρεζ στη δεξιά πτέρυγα. Η Τσέλσι κέρδισε δύσκολα ομολογουμένως με 1-0, ενώ ο Ραμίρεζ ήταν μαζί με τον Χουάν Μάτα οι κορυφαίοι του γηπέδου.

Σίγουρα τα παραπάνω γεγονότα μόνο τυχαία δεν είναι. Ο 24χρονος Ραμίρεζ Σάντος Ντο Νασιμέντο, όπως είναι το πλήρες όνομα του, είναι ένας παίκτης που ξεχωρίζει για τα αθλητικά προσόντα του. Διαθέτει απαράμιλλη αντοχή, αφού μπορεί να τρέχει σε πολύ υψηλό ρυθμό όλο το 90λεπτο, πάθος και ταχύτητα. Σε κάθε αγώνα δίνει το εκατό τοις εκατό και προσπαθεί πάντα να παίζει για το σύνολο. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά τον καθιστούν υπερπολύτιμο για την ομάδα, μιας και μπορεί να εκτελέσει επιτυχώς πλειάδα εργασιών στον αγωνιστικό χώρο. Πρώτ' απ' όλα, παίζοντας στο δεξί άκρο μπορεί να περιορίσει κατά πολύ το τρωτό σημείο της Τσέλσι, που ακούει στο όνομα... Ζοσέ Μποσίνγκουα. Ο δεξιός μπακ είναι με διαφορά η αχίλλειος πτέρνα των Λονδρέζων, όμως χάρις στις αδιάκοπες αλληλοκαλύψεις που του προσφέρει ο Ραμίρεζ, το πρόβλημα ελαττώνεται κατά πολύ. Επίσης, με την παρουσία του Φρανκ Λάμπαρντ στον  άξονα, οι "Μπλε" κερδίζουν στον τομέα της δημιουργίας, χάνουν, όμως, στον τομέα της αναχαίτισης. Ο Ραμίρεζ μπορεί με τα ασταμάτητα τρεξίματά του και την ικανότητα που έχει στο μαρκάρισμα, να οπιθοχωρεί και να καλύπτει τον έμπειρο Άγγλο μέσο, χωρίς να χρειάζεται ο ίδιος να τρέχει για να καλύψει αποστάσεις που πλέον δεν μπορεί λόγω ηλικίας. Με απλά λόγια, όταν η Τσέλσι αμύνεται, ο Ραμίρεζ κινείται χαμηλά κι εντάσσεται ως δεξιός μέσος στην τριάδα του κέντρου, κάνοντας το σύστημα να μοιάζει περισσότερο με ένα 4-4-2 σε ρόμβο. Ο Λάμπαρντ πιέζει ψηλά και κινείται σε μικρότερο χώρο, καθώς πίσω του βρίσκονται οι δυο κεντρικοί μέσοι μαζί με τον Ραμίρεζ, Με αυτόν τον τρόπο και η δεξιά πλευρά θωρακίζεται και το κέντρο γίνεται περισσότερο δυνατό ανασταλτικά, βρίσκοντας ταυτόχρονα και περισσότερη δημιουργία λόγω της παρουσίας του Λάμπαρντ. Αυτό δε συνέβαινε όταν αγωνιζόταν μπροστά η τριάδα Μάτα-Τόρρες-Στάριτζ, αφού κανείς απ' τους τρεις δε δύναται ν' αντεπεξέλθει επαρκώς ανασταλτικά. Συνεπώς, τότε το κέντρο που απαρτιζόταν από τον Ραμίρεζ, τον Μεϊρέλες και τον Μίκελ ή τον Όριολ δεν μπορούσε να κάνει παιχνίδι από χαμηλά με την ίδια άνεση που θα έκανε αν ήταν μέσα ο Λάμπαρντ και στηριζόταν αποκλειστικά σε κάποιο κλέψιμο που θα έφερνε η πίεση ψηλά ή στη δημιουργία από τα άκρα. Σε ένα παιχνίδι, δηλαδή, προβλέψιμο αν μη τι άλλο. Όταν πάλι έπαιζε ο Λάμπαρντ στην τριάδα του κέντρου και στην επίθεση δεν υπήρχε ο Ραμίρεζ, ο Άγγλος αναγκαζόταν να καλύπτει μόνος του μια τεράστια απόσταση στο κέντρο, γεγονός που τον έκανε να εξαντλείται και μετά το 65 να πέφτει η απόδοσή του. Συνεπώς, με τον Ραμίρεζ στο δεξί φτερό έχουν αποκατασταθεί οι ισορροπίες σε δημιουργία και ανάσχεση.

Είναι γεγονός πως σε μια μεγάλη ομάδα σαν την Τσέλσι, που επιδιώκει να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και να είναι πιο επιθετική, κλείνοντας τον αντίπαλο στα καρέ του, το να χρησιμοποιείται σαν εξτρέμ ένας παίκτης με προσόντα περισσότερο αθλητικά παρά ποδοσφαιρικά, δεν αρέσει στους οπαδούς της. Και ποιος δε θα προτιμούσε, άλλωστε, εκεί να υπάρχει ο Αζάρ η ο Χουλκ φερειπείν. Όμως, εφόσον η ομάδα δε διαθέτει ακόμα τους χαφ που θα της επιτρέψουν να παίξει καθαρό 4-3-3 αλα Πόρτο επί Βίλας Μπόας, πρέπει να χάσει δυναμική από κάπου για να την πάρει κάπου αλλού. Στο ποδόσφαιρο, εξάλλου, δε γίνεται αλλαγή στην ενδεκάδα χωρίς αντίκρυσμα. Πάντα θα χάσεις σε έναν τομέα, αν θέλεις να ενισχύσεις κάποιον άλλο. Έως ότου, λοιπόν, ο Βίλας Μπόας βρει έναν παίκτη που θα του κάνει τις δουλειές που του έκανε ο Ζοάο Μουτίνιο στην Πόρτο, οφείλει να είναι ρεαλιστής και ν' ακολουθήσει μια τακτική λίγο πιο συντηρητική απ' τα στάνταρ του, αν θέλει φυσικά να δέσει την άμυνά του περισσότερο. Όταν η Τσέλσι αποκτήσει ένα 8άρι υψηλού επιπέδου ή αν έστω ο Εσιέν, τώρα που επέστρεψε, πιάσει την απόδοση που είχε το 2008, παραδείγματος χαριν, τότε μόνο θα μπορέσει να λειτουργήσει χωρίς να βραχυκυκλώνει το πλάνο που έχει στο μυαλό του ο Πορτογάλος κόουτς.