Η αγωνιστική περίοδος που παρήλθε, μπορεί να ήταν επιτυχημένη σε γενικές γραμμές για τον Ολυμπιακό, όμως στο μεγαλύτερο μέρος των αγώνων πρωταθλήματος έγιναν φανερές κάποιες αδυναμίες στο παιχνίδι των Πειαιωτών, η πλειονότητα των οποίων σχετίζεται με την έλλειψη ενός καθαρού αμυντικού χαφ, ενός εξαριού. Είναι αλήθεια πως τις αδυναμίες που δημιουργεί η απουσία ενός τόσο κομβικού παίκτη, ελάχιστες ομάδες της Super League μπόρεσαν ν' αξιοποιήσουν (αυτό είναι μια ακόμα απόδειξη του χαμηλού ποιοτικού επιπέδου του ελληνικού πρωταθλήματος), ωστόσο το σκηνικό του χρόνου αλλάζει άρδην, καθώς θα υπάρχει ξανά στο πρόγραμμα των ερυθρολεύκων το Champions League. Σε περίπτωση, λοιπόν, που ο Ολυμπιακός θέλει να έχει ευρωπαϊκές βλέψεις, οφείλει να επενδύσει χρόνο, ώστε να βρεθεί ο καταλληλότερος ποδοσφαιριστής για τη θέση, έχοντας κατανοήσει πρώτα πως για έναν έτοιμο και συνάμα ικανό παίκτη, ίσως χρειαστεί να μπει το χέρι λίγο πιο βαθιά στην τσέπη.
Κατ' αρχήν, η σημασία που έχει ένας καλός αμυντικός χαφ για τον Ολυμπιακό, εναπόκειται στο αγωνιστικό πλάνο που διδάσει στους παίκτες, από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τη θέση του προπονητή στον Ολυμπιακό, ο Ερνέστο Βαλβέρδε. Ο Βάσκος ζητάει από τους παίκτες του το συνεχές κι υψηλό πρέσινγκ. Επιδιώκει τα πολλά κλεψίματα μπάλας και θέλει η ομάδα του να παίζει ένα ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Φέτος, που η προετοιμασία ξεκίνησε από τα τέλη Ιουνίου κι έγινε υπό τις εντολές του Έβαλντ Λίνεν, οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν τα επιθυμητά επίπεδα φυσικής κατάστασης, ώστε να εφαρμόσουν 100% αυτό το πλάνο και συνήθως βλέπαμε τον Ολυμπιακό να είναι απόλυτος κυρίαρχος στο πρώτο ημίχρονο και στο δεύτερο να πέφτει σταδιακά η απόδοση του. Του χρόνου όμως τα πράγματα θα είναι καλύτερα από πλευράς φυσικής κατάστασης κι η ομάδα θα "κάθεται" για μικρότερο χρονικό διάστημα. Άρα η ανάγκη καλού 6αριού διογκώνεται. Αυτό συμβαίνει διότι, όσο περισσότεροι παίχτες πρεσάρουν κι όσο πιο ψηλά παίζει μια ομάδα, τόσο πιο πολύ χρειάζεται να υπάρχει ένας πάικτης "πανταχού παρών", ώστε να καλύπτει τους κενούς χώρους που δημιουργούνται. Πόσο μάλλον στον Ολυμπιακό του Βαλβέρδε, που πιέζει στα 2/3 του γηπέδου με πάνω από τους μισούς παίκτες.
Επίσης, η θέση αυτή είναι σπουδαία και για όταν η ομάδα επιτίθεται. Ο Ολυμπιακός αγωνίζεται με ένα 4-2-3-1, όπου ο Ιμπαγάσα δέχεται χαμηλά την μπάλα προκειμένου να οργανώσει παιχνίδι κι από εκεί και πέρα, ο Φουστέρ κάνει κάθετη κίνηση για να βοηθήσει ως δεύτερος επιθετικός, ο Μιραλλάς που θεωρητικά αγωνίζεται στα δεξιά συγκλίνει και παίζει κεντρικός επιθετικός δίπλα στον Τζεμπούρ κι έτσι στην δεξιά πλευρά προωθείται ψηλά ο Τοροσίδης, προκειμένου να αγωνιστεί ως δεξιός μέσος και να δώσει πλάτος στην ομάδα. Συνεπώς, σε περίπτωση που η ομάδα χάσει την μπάλα κι ο αντίπαλος διαθέτει γρήγορους παίκτες, μπορεί εύκολα να δεχτεί αντεπίθεση και να βρεθεί εκτεθειμένη, μιας κι οι περισσότεροι παίκτες είναι αφοσιωμένοι στα επιθετικά τους καθήκοντα. Ειδικά σε περιπτώσεις στημένων φάσεων που ανεβαίνουν κι οι στόπερ στην περιοχή και μένει πίσω μόνο ο Χολέμπας με τον εκάστοτε αμυντικό χαφ, η κατάσταση δυσκολεύει. Γι' αυτό το λόγο λοιπόν πρέπει να υπάρχει ένας γρήγορος αμυντικός μέσος, ο οποίος να προλάβει τους αντίπαλους επιτιθέμενους και να μην τους αφήσει να δημιουργήσουν δυσάρεστες καταστάσεις για την εστία του Κοστάντζο. Οι ήττες, που γνώρισε ο Ολυμπιακός φέτος εκτός έδρας από τον Ηρακλή και τον Παναθηναϊκό, οφείλονταν καθαρά στην μη ύπαρξη ενός τέτοιου παίκτη στο ρόστερ.
Η υλοποίηση μιας τέτοιας μετεγγραφής θα δώσει άλλον αέρα στην ομάδα, αφού οι ποδοσφαιριστές θα έχουν αφομοιώσει πλήρως το πλάνο του Ερνέστο Βαλβέρδε, μιας κι ο Βάσκος θα είναι για δεύτερη χρονιά στο τιμόνι των Πειραιωτών, και ταυτόχρονα θα μπορούν να το εφαρμόσουν χωρίς να φοβούνται μην εκτεθούν από την απουσία ενός γρήγορου αμυντικού χαφ. Εξάλλου, ο Ολυμπιακός είχε 4-5 μήνες να ψάξει για την καλύτερη λύση (το πρωτάθλημα ουσιαστικά το είχε κατακτήσει από τις αρχές Μαρτίου) κι η κάλυψη της μεγαλύτερης αδυναμίας του πρέπει να θεωρείται απαραίτητη από τους ιθύνοντες της ομάδας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου