Ο "γρίφος" Γιάννης Φετφατζίδης

Στο ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου που μας πέρασε, ήρθε στο προσκήνιο κι άρχισε να συζητιέται έντονα το όνομα του 20χρονου μεσοεπιθετικού του Ολυμπιακού, Γιάννη Φετφατζίδη. Ο Φετφατζίδης είναι ένας παίκτης που προέρχεται από την ομάδα νέων του Ολυμπιακού κι έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα πέρυσι, αγωνιζόμενος σε τρία παιχνίδια. Φέτος, ο Ερνέστο Βαλβέρδε τον ξεκίνησε βασικό από την πρώτη αγωνιστική με τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο κι ήταν εκείνος που ξεχώρισε στην ήττα των Πειραιωτών με 2-1. Οι εμφανίσεις του στη βασική ενδεκάδα συνεχίστηκαν κι ο νεαρός ποδοσφαιριστής έγινε γρήγορα αγαπητός στους φίλους του Ολυμπιακού, αλλά και γενικότερα σε μεγάλη μερίδα των Ελλήνων φιλάθλων. Ο εξαιρετικός έλεγχος της μπάλας που διαθέτει, σε συνδυασμό με την πολύ καλή επιτόπια ντρίπλα του, γέννησαν στους Έλληνες την ελπίδα για την ανάδειξη ενός μεγάλου παίκτη, σε μια θέση που η χώρα μας ποδοσφαιρικά δεν έχει μεγάλη παραγωγικότητα. Παρ' όλα αυτά, οι συμμετοχές του Φετφατζίδη στο δεύτερο γύρο περιορίστηκαν αισθητά κι ο Βαλβέρδε έδειξε πως τον θεωρεί ανέτοιμο για να επωμιστεί τις ευθύνες μιας μόνιμης θέσης στη βασική ενδεκάδα του Ολυμπιακού. Ας δούμε αναλυτικά, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά του Φετφατζίδη και τους τομείς που υστερεί και πρέπει να διορθώσει, ώστε να διεκδικήσει με μεγαλύτερες αξιώσεις φανέλα βασικού, τόσο στον Ολυμπιακό, όσο και στην Εθνική Ελλάδος .

Κατ' αρχάς, είναι δεδομένο πως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο ποδοσφαιριστές με τη σωματοδομή του Φετφατζίδη δύσκολα αναδεικνύονται. Οι τόσο βραχύσωμοι παίκτες δεν είναι σε θέση να κοντράρουν τον αντίπαλο και να τον κερδίσουν σε κάποια διεκδίκηση μπάλας. Επιπροσθέτως, αγωνιζόμενοι στα άκρα δεν μπορούν να πιάσουν τον αντίπαλο μπακ της πλευράς τους κι έτσι ο αντίπαλος έχει έναν παραπάνω παίκτη όταν επιτίθεται, ενώ στον επιθετικό τομέα σπάνια μπορούν να έχουν το διασκελισμό και τη δύναμη, ώστε να περάσουν με ευκολία τον μπακ. Γι' αυτό το λόγο, η πλειονότητα τέτοιων παικτών που κάνουν καριέρα, την κάνουν αγωνιζόμενοι ως επιτελικοί χαφ, ως κλασσικά δεκάρια. Σίγουρα για να είναι ένα δεκάρι που θα μπορεί να σταθεί με μεγάλες αξιώσεις, ο Φετφατζίδης πρέπει να δουλέψει κι άλλο. Βέβαια, στο κοντινό μέλλον δεν είναι ορατό το σενάριο να αγωνιστεί ως δεκάρι, μιας και Βαλβέρδε και Σάντος τον χρησιμοποιούν στα άκρα. Συνεπώς, για να γίνει ένας παίκτης που να μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς και στα άκρα, η προσπάθεια του θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Δίχως σκληρή δουλειά δεν θα μπορέσει να γίνει ένας εξτρέμ που να δείχνει τις δυνατότητες του, όχι μόνο απέναντι σε πλάγια μπακ χαμηλού επιπέδου, αλλά κι απέναντι σε παίκτες μεγαλύτερης αξίας που δεν παίζουν παθητικά και βοηθούν την ομάδα τους στην επιθετική ανάπτυξη. Δε γίνεται, άλλωστε, να χτίσει μεγάλη καριέρα αν μπορεί να αποδώσει καλά και παράλληλα να καλύψει τις αδυναμίες του απέναντι αποκλειστικά σε μικρούς αντιπάλους.

Στην προετοιμασία που έρχεται, ο Φετφατζίδης πρέπει να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στη βελτίωση δύο τομέων, προκειμένου να πείσει τον προπονητή του ότι δικαιούται κάτι καλύτερο. Αυτοί δεν είναι άλλοι από την ταχύτητα και τη δύναμη. Βελτιώνοντας τη μυϊκή του δύναμη, δε θα είναι τόσο ευάλωτος σε προσωπικές μονομαχίες, όπως ήταν φέτος. Επίσης, αν αποκτήσει λίγη περισσότερη ταχύτητα, πράγμα διόλου απίθανο μιας και βρίσκεται σε μια ηλικία που τα χαρακτηριστικά του ακόμα διαμορφώνονται, θα γίνει πιο αποτελεσματικός στο ένας εναντίον ενός. Εξάλλου, την εκρηκτικότητα και το πέταγμα πάνω στην ντρίπλα το έχει ήδη και το έχει αποδείξει πολλές φορές. Τα δύο αυτά στοιχεία, η δύναμη κι η ταχύτητα, μπορούν να τον κάνουν πιο διεισδυτικό, προσόν πολύτιμο στον Ολυμπιακό του Βαλβέρδε, όπου καλώς ή κακώς  ο νεαρός έχει περισσότερες πιθανότητες να αγωνιστεί στο πλάι, παρά στον άξονα. Ο Φετφατζίδης του σήμερα δεν έχει ανεπτυγμένη διεισδυτική ικανότητα και τις περισσότερες φορές που γίνεται αποδέκτης τις μπάλας, είτε πασάρει αμέσως, είτε προσπαθεί να ντριπλάρει κινούμενος κοντά στον ασβέστη, χωρίς να δημιουργεί έτσι επικίνδυνες καταστάσεις για την αντίπαλη εστία. Σε περίπτωση, λοιπόν, που καταφέρει να εισχωρεί περισσότερο στην αντίπαλη περιοχή, η αξία του θα ανέβει κατακόρυφα. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο Νέρι Καστίγιο, ο οποίος με το που βελτίωσε τη δύναμη και την ταχύτητα του κι άρχισε να πατάει περισσότερο περιοχή, πήρε φανέλα βασικού στην Εθνική Μεξικό και πουλήθηκε στη Σαχτάρ Ντόνετσκ έναντι 16 εκατομμυρίων ευρώ, αφού πρώτα είχε κάνει δύο εξαιρετικές χρονιές με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Είναι δεδομένο πως ο Φετφατζίδης έχει γεννηθεί με πολλές αρετές που λίγοι παίκτες διαθέτουν. Όπως προανέφερα, το κοντρόλ της μπάλας κι η επιτόπια ντρίπλα του είναι αξιοζήλευτα. Όμως μόνα τους αυτά τα δύο δε φτάνουν για να τον κάνουν στο σύγχρονο ποδόσφαιρο έναν μεγάλο παίκτη. Θα πρέπει να αναπτύξει κι άλλα στοιχεία του παιχνιδιού του, αν θέλει να καθιερωθεί. Το νεαρό της ηλικίας του του δίνει περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση κάνει τους Έλληνες ποδοσφαιρόφιλους να ελπίζουν στην ανάδειξη στα ελληνικά γήπεδα ενός πολύ ικανού και συνάμα θεαματικού ποδοσφαιριστή. Ευχόμαστε ο χρόνος να μας επιβεβαιώσει.