Κάθε πέρσι και καλύτερα;

Ο Ιούλιος που μας πέρασε ήταν ένας μήνας κατά τον οποίο οι Έλληνες φίλαθλοι μπόρεσαν, παρακολουθώντας τα φιλικά προετοιμασίας των ομάδων τους, να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα όσον αφορά την αγωνιστική κατάσταση κι ετοιμότητα τους. Προσωπικά, θα ήθελα να σταθώ στην ΑΕΚ, της οποίας τα δυνατά φιλικά δίνουν λαβές για σχολιασμό τόσο ως προς την ποιότητα του ρόστερ, όσο κι ως προς το πλάνο και την τακτική του Μανόλο Χιμένεθ. Εξάλλου, οι υπόλοιπες ομάδες, για τις οποίες θα μιλήσουμε σε επόμενα άρθρα, δεν παρουσίασαν κάτι που να απέχει παρασάγγες από τις εκτιμήσεις που είχαμε κάνει βασισμένοι στα μετεγγραφικά δείγματα γραφής τους.

Κατ' αρχάς, με μια πρόχειρη ματιά στο ρόστερ της Ένωσης γίνεται εύκολα αντιληπτό πως ο σύλλογος έχει αποδυναμωθεί σε σχέση με πέρυσι και παρουσιάζει φανερές ελλείψεις που, αν δεν καλυφθούν εγκαίρως, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα στοιχίσουν. Αναμφισβήτητα, οι κιτρινόμαυροι έκλεψαν τις εντυπώσεις στο μετεγγραφικό παζάρι με την αγορά του Εϊντούρ Γκουντγιόνσεν, όμως δεν έχουν αποκτηθεί μέχρι στιγμής ποδοσφαιριστές σε καίριες θέσεις, στις οποίες είναι κραυγαλέο πως η ομάδα "πονάει". Αν αναλογιστούμε πως στο τέλος της περιόδου αποχώρησαν οι Ντιοπ, Μίτσελ, Μπαχά, Μπλάνκο, καθώς κι ο Τζεμπούρ από τον Ιανουάριο, και στις θέσεις τους ήρθε μόνο ο Στιβ Μπέλεκ, εύλογα καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η ομάδα χρειάζεται τρεις προσθήκες πρώτης γραμμής. Αναφέρομαι, φυσικά, σε ένα καθαρό αμυντικό χαφ, ένα εξάρι δηλαδή που θα κλείνει τους χώρους μπροστά από τα στόπερ, έναν κεντρικό μέσο κι έναν κλασσικό κεντρικό επιθετικό. Να σημειωθεί πως γίνεται αναφορά μόνο στους παραπάνω αποχωρήσαντες του βασικού κορμού, γιατί τα κενά των Σάχα και Ματέος αποκαταστάθηκαν με τις αφίξεις Κωνσταντόπουλου και Κάλα αντίστοιχα. Βέβαια, η διοίκηση μπορεί κάλλιστα να αξιώνει από τον Μπέλεκ να βγάλει για όλη τη χρονιά τα κάστανα από τη φωτιά στον επιθετικό τομέα ή ακόμα κι από χαφ σαν τον Κατσέτη και τον Κλωναρίδη να επωμιστούν το βάρος της φανέλας βασικού. Σε τέτοια περίπτωση, όμως, θα ήταν φρόνιμο να αναθεωρήσει και τους στόχους της και να θέσει ως πρωταρχικό την είσοδο στα play-off κι όχι τον πρωταθλητισμό.

Στον τομέα της τακτικής, τώρα, χρήζει ιδιαίτερης αναφοράς αυτή η ακατανόητη εμμονή του Χιμένεθ στο 4-2-3-1,  η οποία γίνεται ακόμα χειρότερη για την ομάδα, αν συνυπολογίσουμε τη θέληση του Ισπανού να εντάξει τον Λυμπερόπουλο στο βασικό σχήμα της ομάδας πάση θυσία. Ο Χιμένεθ προσπαθεί να εφαρμόσει ένα σύστημα που στηρίζεται κατά πολύ στους ακραίους χαφ, χωρίς να διαθέτει στο ρόστερ ούτε έναν πρωτοκλασάτο ακραίο χαφ, μιας κι οι Λαγός και Μπερνς δεν υπολογίζονται για βασικοί. Παράλληλα, με τη χρησιμοποίηση του Λυμπερόπουλου πίσω από τον κεντρικό επιθετικό εκτοπίζονται στα άκρα οι Χοσέ Κάρλος κι Εϊντούρ Γκουντγιόνσεν, ίσως οι δύο ποιοτικότεροι ποδοσφαιριστές της ομάδας. Συνεπώς, ο Γκουντγιόνσεν αναλώνεται στο να δίνει βοήθειες στον Καράμπελα και στο να δέχεται χαμηλά την μπάλα και να τη μοιράζει, αντί να αγωνίζεται μέσα ή έστω κοντά στην περιοχή προκειμένου να γίνει απειλητικός. Από την άλλη, ο Χοσέ Κάρλος, ένας παίκτης που είναι ένα κλασσικό δεκάρι κι οργανωτής, αγωνιζόμενος από τη δεξιά πλευρά δεν μπορεί ούτε να γίνει απειλητικός, αλλά ούτε είναι σε θέση να οργανώνει και να φτιάχνει παιχνίδι, πράγμα στο οποίο είναι σπεσιαλίστας. Η δικαιολογία που προσάπτουν κάποιο στον Χιμένεθ, ότι δηλαδή δεν μπορεί να παίξει 4-3-1-2 με ρόμβο γιατί γνωρίζει ότι θα εκτεθεί από τα αδύναμα πλάγια μπακ, δεν στέκει γιατί είναι ένα σύστημα που έπαιζε πέρυσι και μάλιστα με χειρότερα πλάγια μπακ. Δεν μπορώ να φανταστώ πως οι Καράμπελας κι Αργυρίου υπερέχουν στον αμυντικό τομέα έναντι των Γεωργέα και Κοντοέ. Επίσης, ο ρόμβος είναι ένα σύστημα που, αν εφαρμοστεί, θα δώσει στο Χοσέ Κάρλος ρόλο οργανωτή και θα φέρει τον Εϊντούρ Γκουντγιόνσεν πίσω από τον σέντερ φορ, θέση στην οποία έκανε τη μεγάλη καριέρα.

Κακά τα ψέματα, η ΑΕΚ στην κούρσα του πρωταθλήματος με τα τωρινά δεδομένα ξεκινάει πιο πίσω από Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ. Η ομάδα έχει πρόβλημα τόσο στον άξονα, όσο και στην επίθεση. Η δυστοκία στο σκοράρισμα, άλλωστε, δεν είναι τυχαία. Προκύπτει, λοιπόν, πως διοίκηση και τεχνικό επιτελείο οφείλουν να δραστηριοποιηθούν και μέσα στις εναπομείναντες μέρες του Αυγούστου να κινηθούν μεθοδικά κι αποτελεσματικά στον τομέα των μετεγγραφών. Από κει και πέρα, θα είναι στο χέρι του προπονητή της να παρουσιάσει ένα αξιόμαχο σύνολο, αλλά και στο χέρι της διοίκησης να στραφεί εναντίον του, αν δεν το καταφέρει, μιας και δε θα έχει πλέον το άλλοθι που έχει τώρα. Κατά την ταπεινότητά μου, το μείζον είναι να μην κάνουν οι ιθύνοντες τον κόσμο της ΑΕΚ να νοσταλγεί την περυσινή -κακή ομολογουμένως- αγωνιστική περίοδο.

Χαίρετε και καλό χειμώνα!